Skigebieden Plan de Corones

De Kronplatz "panettone" is de perfecte locatie voor een grote, modulaire skicarrousel, waar iedereen iets naar zijn of haar smaak kan vinden (of liever gezegd, sneeuw voor de kanten). Het bovenste gedeelte, op een open veld buiten het bos, is vrijwel volledig geschikt om te skiën en is geprepareerd. Het beschikt over glooiende hellingen met leuke afdalingen en sprongen.
Zo kun je bijvoorbeeld ‘je spieren opwarmen’ op de pistes Belvedere en Sole, namen die alles zeggen.
De conformatie van de berg maakte het vervolgens mogelijk om 5 routes naar de vallei te creëren, met een lengte tussen 5 en 7 km en een hoogte tussen 1000 en 1300 m – cijfers die moeilijk te vinden zijn in de oostelijke Alpen.
Zelfs de concentratie van zwarte pistes is ongeëvenaard in alle Dolomieten: het gebied kan bogen op het record zowel wat betreft de totale lengte van de zwarte piste (26 km, gelijk aan 25% van het district) als de hellingsgraad (pieken boven de 60%).
De meest veeleisende helling, gericht op het noorden en daarom vaak in de schaduw of met graaszon, is die met uitzicht op Brunico. Aan te raden in de ochtend om glimmende sneeuw te vinden.
Hier, waar de sneeuw altijd poederachtig of compact is, wacht de zwarte Sylvester op ons, 5 km slingerend door het bos voor een hoogteverschil van ongeveer 1300 meter, of zijn tweeling Herrnegg, nog steiler.
De sensatie is fantastisch: hij lijkt over Brunico en de vallei te vliegen, wat hier van bovenaf lijkt op een uitzicht vanuit Google Earth…. In werkelijkheid zijn dit hellingen die eerder voor problemen kunnen zorgen vanwege hun lengte en continuïteit, wat de benen belast, dan vanwege de steilheidspieken, die op de Herrnegg in ieder geval 60% bereiken.
Wie zich wil beperken tot het herhalen van de hogere, goedkopere begingedeelten, hoeft niet naar het dal af te dalen, maar kan gebruik maken van het tweede gedeelte van de kabelbanen Kronplatz II of Gipfelbahn.

De Valdaora-kant, gelegen op het noordoosten, is matig veeleisend (en zonniger in de ochtend): het zijn voornamelijk blauwe en rode pistes, zeer aangenaam en gevarieerd, geschikt voor het 'trekken' van snelle bochten, zoals bijvoorbeeld de "Marchner", terwijl de "Olang" de hoofdhelling is die de vallei bereikt, een rode die wat meer rust vereist en ook 6,5 km lang is.

De helling richting de Furciapas en San Vigilio is daarentegen zachter (maar met veeleisende varianten) en met gevarieerde zonneschijn: u kunt kiezen voor de zeer brede Furcia-piste n. 9 of voor de meer beslissende Furcia 12.
In de buurt van de Furcia-pas mag de omweg op de Pre de Peres-piste, waar op elke dag van het seizoen en op elk moment poedersneeuw ligt, niet worden gemist.
Vervolgens is het nog ruim 6 km tot aan het dorp San Vigilio, op een route die geleidelijk zachter wordt totdat deze uitmondt in de Col Toron-helling en de 'historische' Miara-helling, een soort immens schoolkamp van 2 km lang. met tegenover een prachtig uitzicht richting het dorp San Vigilio en de Dolomietenpiramide van Sasso Putia.
Maar in San Vigilio is er een verrassing: we staan ​​aan de voet van het Plan, maar de wijk houdt niet op! Je vliegt over het dorp met een kabelbaan die je naar nog een andere helling brengt, die van Piz de Plaies: vanaf hier daalt op zijn beurt een ander vlaggenschip af, de Erta-piste (in het Ladin betekent het steil), de thuisbasis van internationale wedstrijden ( FIS European Cup): laten we niet vergeten dat dit het thuisland van Manfred Moelgg is!
Aan de andere kant, als je van Piz de Plaies naar Val Badia afdaalt, ontdek je nog een ander juweel: de Piculin-piste – beslist ‘zwart’ – die naar Piccolino leidt: het betekent dat je Pedraces, La Villa… en de hele Sella kunt bereiken. Ronda circuit (na een stuk met de skibus tussen Piccolino en Sompunt)!
In de praktijk zou je vanuit Brunico in één dag op de ski's naar de Marmolada kunnen stappen (maar om terug in de tijd te komen moet je wel heel snel zijn!).